สำหรับเรื่องนี้ถือว่าเป็นอีกเรื่องหนึ่งที่เรานั้นไม่เคยรู้มาก่อนและเราก้ไม่เคยรู้จากที่ไหนเพราะเรื่องที่เรานั้นจะพูดก็คือเรื่องของ ไดโนเสาร์หลายคนเองก็เคยได้ดูหนังเรื่องไดโนเสาร์มาแล้วทำให้หลายคนก้อยากรู้เรื่องไดโนเสาร์อยู่บางเพราะในหนังนั้นได้มีการทำภาพที่ใหญ่และหน้ากลัวและลักษณะทางกายภาพของมันทำให้หลายคนนั้นต้องตื่นตาตื่นใจในอดีคอย่างไดโนเสาร์และวันนี้เรามีข้อมูลที่น่าสนใจและประหลาดใจ

คนแรกที่ค้นพบไดโนเสาร์ในปี1822 ดร.กิเดียน Gideon Alqernon Mantell

แพทย์ชาวอังกฤษที่กำลังรักษาผู้ป่วยอยู่ ภรรยาของเขาก็ออกไปเดินเล่นรอบๆบ้านเธอก็พบก้อนหินที่มีลักษณะที่คล้ายเคียอยู่ในโรงเก็บเครื่องมือเมื่อ  ดร.แมนเทล เห็นก้อนนั้นเขาก็รู้ทันทีว่าเป็นฟอสซิลที่มีความสำหรับมากเขาจึงทุ่มเทให้กับการวิจัยฟอสซิลเพื่อศึกษาการดำรงชีวิตของไดโนเสาร์ในที่สุดการมีชีวิตอยู่ของไดโนเสาร์ก็การพิสูจน์ด้วยหลักฐานฟอสซิลไดโนเสาร์ lquaodon ที่ถูกค้นพบโดย ดร.แมนเทลและภรรยา

หลังจากนั้นนักวิทยาศาสตร์ก็จะพิสูจน์การอยู่ของไดโนเสาร์และประวัติศาสตร์โลกจากร่องรอยที่ถูกสะสมอยู่ในชั้นตะกอนดินเมื่อค้นพบร่องรอยตะกอนดินของไดโนเสาร์ถูกทับถมอยู่ในชั้นตะกอนดินพวกเขาจะขุดร่องรอยเหล่านั้นเพื่อนำมาวิจัยการมีอยู่ของไดโนเสาร์ ในปี1917 ได้ค้นพบไดโนเสาร์ทั้งสิ้น650สกุลจากนั้นก็ถูกค้นพบขึ้นอีกประมาณ20สกุลสันนิษฐานในมหายุคนั้นอาจจะมีไดโนเสาร์มากถึง900 1200สกุล

ไดโนเสาร์กินหินเพื่อช่วยย่อย

พืชนั้นมีส่วนประกอบหลักที่ย่อยยากนกซึ่งไม่มีฟันให้บดเคียจึงต้องกลืนลงไปไดโนเสาร์ก็เช่นกันมันย่อยอาหารพวกใบไม้เหนียวๆได้เพราะมันกลืนกรวดที่เรียกว่าGastrolithเข้าไปพอกรวดหมดคมและไม่สามารถบดอาหารได้อีกไดโนเสาร์จะคายกรวดออกมาแล้วกลืนก้อนกรวดเข้าไปใหม่แทนเมื่อพวกมันกินผลไม้กิ่งไม้และใบไม้ก้อนกรวดที่อยู่ในกระเพราะจะกระแทกกันไปมา

จึงช่วยบดอาหารทำให้การย่อยไปได้ดีขึ้นนักวิทยาศาสตร์ค้นพบว่าในฟอสซิลของไดโนเสาร์นั้นมีกรวดในท้องถึง64ก้อนสำหรับเรื่องราวที่เป็นตำนานยาวนานแบบไดโนเสาร์นั้นอันที่จริงก็ไม่มีใครที่จะบ่งบอกและชี้ชัดได้กว่านี้อีกแล้ว

หากคุณเป็นคนหนึ่งที่เชื่อก็เพียงเพราะเราได้ค้นพ้นซากกระดูกของมันนั้นถือว่าเป็นหลัดฐานที่สำคัญที่สามารถยืนยันได้ถึงการมีตัวตนของมันและเป็นการยืนยันได้ว่าในสมัยก่อนมีจริงๆ แต่ทว่าในสมัยนี้เราก็ไม่อาจเห็นได้อีกแล้วและถึงว่าเรื่องราวของมันก็ยังคงน่าศึกษาและหาคำตอบได้อีกนาน

Comments are closed.

Post Navigation