Campbell’s Soup Can (1964) หรือภาพซุปกระป๋องของ แอนดี วอร์ฮอล 

ผลงานศิลป์ที่ขึ้นชื่อว่า กระป๋องซุป หากคิดแล้วมันก็ดูไม่น่าสนใจ แต่ในภาพนั้นจะปรากฏซุปกระป๋องยี่ห้อดังกล่าวถึง 32 ชิ้น สร้างสรรค์ผลงงานด้วยวิธีแบบภาพพิมพ์ ผลงานชิ้นนี้ ได้แรงดลบันดาลมาจากการที่วอร์ฮอล ถูกใจการทานอาหารกระป๋องที่เป็นซุปมะเขือเทศ ซึ่งเขาได้ทานมาตลอดอายุ 20 ปี ของเขา ทำเขาโปรดปรานมากจึงถ่ายทอดออกมาเป็นต้นแบบงานศิลปะ Pop Art และมันกลับได้ผลสำเร็จ เพราะงานชิ้นนี้ดังมาก และด้วยเทคนิคภาพแบบสีน้ำมันบนผ้าใบที่หาดูได้ยากในขณะนั้น ทำให้ภาพกระป๋อง SOUP นี้แพงขึ้นเรื่อยๆ จากตอนแรกที่ไม่มีผู้นิยม ขณะนี้มีมูลค้าถึง 20 ล้านเหรียญสหรัฐหรือเทียบเคียงเงินไทยราว 634 ล้านบาท

ผลงานชื่อ In The Car ของ Roy Lichtenstein 

ผลงานส่วนมากของเขาจะเป็นการใช้สื่อที่เกี่ยวกับการโฆษณารวมทั้งหนังสือการ์ตูนเป็นหลัก In the car เป็นภาพของสาวสวยกับหนุ่มหล่อนั่งอยู่ในรถยนต์ที่กำลังเคลื่อนตัวอยู่ และรูปดังกล่าวเป็นรูปแบบของการ์ตูนถ้าหากเอามาขยายใหญ่ขึ้นผลงานที่พิมพ์ด้วยเคล็ดวิธีสกรีนจะเป็นจุดสีหลายๆ จุดซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของผลงานของ รอย ลิชศาสนาเชนสไตน์ นั่นเอง

ผลงานที่ชื่อ หมาเต้นรำ ของ Keith Haring 

Keith Haring ได้รับความโด่งดังจากการโพสต์งานศิลปะของเขาในพื้นที่เปิด แบบที่ทุกคนสามารถเข้าถึงได้ หมาเต้นรำ ปรากฏซ้ำแล้วซ้ำเล่าในผลงานของเขาและก็แปลงเป็นตราต่างๆ ที่มีชื่อเสียงเยอะที่สุด แนวความคิดของรูปนี้ เนื่องจาก Haring สังเกตหมาของเขา เพราะมันเสมือนมนุษย์เมื่อพวกมันเต้นด้วยขาสองขา แต่ว่าน่าดึงดูดมาก เมื่อพวกมันได้ทำท่าทางที่มีลักษณะของมนุษย์

ผลงานรูปการ์ตูนที่วาดด้วยลายเส้นแบบไม่ยุ่งยาก ไม่สลับซับซ้อน เน้นการใช้สีแจ่มใสไม่ว่าจะ เหลือง แดง สีน้ำเงิน เขียว ส้ม ตัดเส้นด้วยสีดำ

ประติมากรรมของ Claes Oldenburg 

เขามักจะนิยมสร้างประติมากรรมที่เกี่ยวกับของใช้ในชีวิตประจำวันที่มีขนาดใหญ่เกินจินตนาการหรือเกินกว่าที่จะพบเห็นได้ ได้แก่ คีมจับผ้าขนาดใหญ่ และก็ผลงานประติมากรรมขนาดใหญ่นี้ ถูกสร้างขึ้นเพื่อตกแต่งสวนข้างนอกตึก ซึ่งทำให้ผลงานชิ้นนี้ยางเด่นมากขึ้น รวมทั้งกลายเป็นแลนมาร์คในสมัยนั้น

ผลงานชื่อ President Elect ของ James Rosenquist 

เป็นผลงานที่ยอดเยี่ยมในงานที่โด่งดังชุดแรกๆ ของเจมส์ ซึ่งถือได้ว่าร่วมสมัยกับกระแสแนวงานศิลป์ที่กำลังรุ่งโรจน์ในนิวยอร์กช่วงนั้น ภาพ president elect เป็นการปรับใช้เอาวิธีที่โรเซนควิสต์เคยชินจากงานประพันธ์ป้ายใบเสร็จรับเงินกระดาน ซึ่งเวลาทำภาพสเก็ตจะใช้การปะติดรูปถ่ายที่หาได้จากสิ่งพิมพ์มาเป็นต้นแบบ แล้วเขียนขยายเป็นจิตรกรรมขนาดใหญ่

ในงานชิ้นนี้เป็นส่วนประกอบระหว่างการคอลลาจ ระหว่างผู้นำ จอห์น เอฟ เคเนดี้ กับรถยนต์ของเชฟโรเลต รูปภาพที่นำมาจากคู่มือประกอบอาหาร เป็นบทสะท้อนอเมริการะยะหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ในสมัยนั้น แล้วก็สะท้อนวัฒนธรรมประชาชนนิยม

ทั้งหมดนี้อาจเรียกได้ว่าเป็นงานที่ควรทำนุบำรุงรักษาไว้ เพราะเป็นผลงานเลื่องชื่อของคนในยุคเก่าที่ในตอนนั้นยังไม่มีวิทยาการเท่ากับในตอนนี้ ซึ่งเท่ากับว่าศิลปิน ณ ตอนนั้น เป็นผู้ที่มีความสามารถมากๆ เลยทีเดียว

 

 

ได้รับการสนับสนุนโดย   ufabet

Comments are closed.

Post Navigation